معلم پای تخته داد می زد که مشقِ آخر امروز این است دو خط تاریخ روی سطر، خوانا وگرنه سفره مان بی هفت سین است

مهربان با من بمان تا خانه را بر پا کنیم تا به هم زنجیر و صدها حلقه را تنها کنیم روزگار نامرادی این ضریحِ بندهاست لب ترم کن تا گره را از خرافه وا کنیم دل به این درها مبند ای آشنای پنجره تا که نای قفل را با کفتری افشا کنیم این همه پرواز خون خاکی که ع